Gökyüzü, yeryüzünü arar eşini arar gibi yaşadığın şehirde. Koparılmıştır, senin gökyüzündeki mavin yeşilinden. Eksoz kokusu, arsızca sırıtır yüzüne çarparken.

           İnsanlar; kadın, erkek, çocuk... dolaşır beton kaldırımların şiddetinde. Ayaklar toz toprak, çamur olmaz belki; ama hırçın bakar gözleriniz, soluk soluğa evlerine, işlerine koşan bedenleriniz yüzünden.

           Zaman hep yarıştır. Kısacık gelir, ertesi gün giydiğiniz elbise. Sabırsızdır herşey. Üst üste yığılıdır yaşanmayan mutluluklar, sonra tozlanıp kirletir üstünüzü başınızı.

          Oysa Şirince'de gökyüzü, sevdasını doyasıya yaşıyor yeryüzüyle. Çok pencereli kagir evleri iki katlıdır. Asma balkonlarıyla, pencere ve saçak kenarlarında renkli resim ve kuş motifleriyle.... Bu sevda içinde erir Şirinceli.

          Zeytin toplarlar sonbahar, kış mevsimi. Yağmurlu günlerdir onların izin günü.

        Ne yılandan korkulur bizim köyde ne akrepten. Tek korkulan; zamansız yağan, yağmayan yağmurdan.

         Doya doya içerken "Çınarlı Kahve"de çayını, "Suyun Anası"nı anlatırken kanar suya su sohbetleriyle Şirinceli.

       Şirinceli dağları görür, dağları işler, dağda bilir şeftaliyi. Tez eren, jale, son eli derken; toplar gönderir şeftalisini bir sır gibi.

        Şirince'de, bağbozumu sarhoş eder adamı daha şarap olmadan, içmeden.

        Kadını kadındır, çalışır didinir. Düğün günleri de didinir gibi giyinir, süslenir, eğlenir.

      Ali amca da bizim Şirinceli. Koyun güder kavaklı derede. Hergün şükreder Tanrı'sına. Sevgiyle selam verir tanıdığına tanımadığına. En usta ozanlardan daha güzel dili, sizi çıkarır derin kuyulardan üfürür gibi.

      Sultan teyze, çay içmeye çağırır komşusunu.Asmalı çardak altında söyleşir çoluğu çocuğu. Gelini Fatma ekmek pişirir taş fırınında.

      Tekesine, keçisine, sert yol gösterirken çoban, siz yol kenarında durup bakarsınız alacalı, heybetli bu canlara... Seversiniz gözlerinizle sürüyü.

-Ne güzeller!....Dersiniz mırıldanarak

      Duyularınız dinlenir o sıra çan sesleriyle. Bu mırıldanışınızla gelip geçerler uçuşur gibi önünüzden. Sanki karışıp giderler 5.yy.daki Çirkince'ye

Turizm mi?

      Gelir görür Şirince'yi, turisti, gezgini. Sonra turistlerden sorarsınız bu köyün geçmişini, geleceğini. Bu da işte 21.yy.Senfonisi.....

     21.yy.Senfonisinde, Kırkınca, Çirkince, Şirince çalar. Çünkü güzelim evlerin fotoğrafını çeken turistler, Çirkinceliyi de sorar çağırırlar. Bazen gören gözlerin objektifine Monoli Aksiyotis te selam verir. Hatta duyanlara; -özledim sizi dostlarım............. der gider.

 

                                                                                                       11.05.2003

                                                                                                         Sevil Han

                                                                                              ( Edebiyat Öğretmeni )